Uw ticket en paspoort, alstublieft.
Mevrouw, uw ticket en uw paspoort, alstublieft.
Marji, niet lopen!
Kijk! Daar is Nioucha!
Marji, wat ben je groot geworden!
Heb je een cadeautje voor me meegebracht?
Hoe is het in Parijs?
Heb je de Eiffeltoren gezien?
Welkom in Teheran.
We hebben je zo gemist.
Laat me uw bagage nemen.
Nee, ik ben het!
Kom op! Ze wachten op ons.
Ik herinner het me nog.
In die tijd gebeurde er niet zo heel veel in m'n leven.
Het leven van een klein meisje.
Ik hield van frieten met ketchup en van Bruce Lee.
Ik droeg schoenen van Adidas en had twee obsessies:
ooit mijn benen scheren, en de laatste profete worden.
Als er een potlood onder je borsten kan blijven hangen,
zit je met een probleem.
Als we eens goed met haar schudden,
kunnen we een hele kleurdoos vullen.
Hé, rustig aan!
Vorige week heb ik hem mogen bezoeken.
Hij zag er niet al te best uit.
Ze zeiden me dat ze hem zouden vrijlaten. Het duurt nu al vier jaar.
Maak je geen zorgen.
Dit regime is bijna afgelopen. Er komt een opstand van jewelste.
Mama! Marji doet me pijn!
De wraak van de draak wordt het beste koud geserveerd!
Als de draak niet meteen ophoudt, gaat hij er van langs krijgen.
Ik, Marjane, toekomstige profete, heb het volgende besloten.
Ten eerste moet iedereen zich netjes gedragen.
Ten tweede moet iedereen beleefd spreken.
Ten derde moet iedereen een goede daad doen.
Ten vierde moeten de armen elke dag één gebakken kip eten.
Ten vijfde, mag geen enkele oude vrouw ooit nog lijden.
Marji, als het zo zit,
wil ik graag je eerste volgeling zijn.
Echt waar? Super!
Hoe ga je ervoor zorgen dat geen enkele bejaarde nog lijdt?
Simpel, het zal verboden zijn.
Dat ik daar niet aan gedacht had.
Wat is er daar aan de hand?
Dood aan de sjah!
Ik heb het gezegd!
Ik wist het, ik wist het!
Dit is een historisch moment!
Hij zal eindelijk boeten voor zijn wandaden.
Ja, m'n meisje. Je vader zal gewroken worden.
De sjah gaat moeten vluchten naar z'n maatjes in Washington.
Ik hou eigenlijk wel van de sjah.
Hij is de uitverkorene van God.
Ja, Absoluut!
God heeft het me zelf verteld. En m'n juf ook.
De sjah is niet uitverkoren door God.
Leugens!
Ssst...
Dat is wat ze zeggen.
Ik zal je vertellen hoe het echt gebeurde.
Vijftig jaar geleden wou de sjahs vader, een officier,
de keizer van Qadjar van de troon stoten.
Ik zal net als Ataturk doen! Ik ga het land moderniseren!
En ik ga een republiek stichten!
Maar de Engelsen kregen lucht van zijn plannen, en op een dag...
Hallo! Waarom zou je een republiek willen stichten?
Je zou keizer kunnen zijn!
Ik? Keizer?
Natuurlijk! Dat is beter dan president.
Je zou alle macht hebben.
Een land zoals die van jou -
- heeft een sterke leider zoals jij nodig.
Hmm... dat is wel waar.
Wist je trouwens dat de geestelijken -
- tegen de republiek zijn?
Tussen ons gezegd en gelaten, ze hebben gelijk.
En wat moet ik doen?
Niets. Als jij ons alle olie geeft,
zorgen wij voor de rest.
Nu ben ik koning! Al jullie bezittingen zijn nu van mij.
Wat een gemenerik!
- Oh! - Ja en nee.
Hij was een dictator, maar hij moderniseerde Iran.
Hij hield van zijn land. Dat deed zijn zoon en opvolger niet.
Ik ben de koning nu! Ik ben het licht van de Indo-Iranen!
Ik ga van dit land het meest moderne land ooit maken!
De ster van ons volk zal weer schijnen!
Ja, de sjahs vader is erg streng geweest.
Hij gooide jouw grootvader in de gevangenis.
Maar zijn zoon was tien keer erger.
Heeft opa in de gevangenis gezeten?
Ja! Hij was lid van de koninklijke familie.
Hij was een prins van Qadjar. De sjahs vader ontnam hem alles.
Hij werd opgepakt, omdat hij communist was.
Mijn opa was een prins! En een communist!
Godzijdank, jullie leven nog! Ik maakte me zo'n zorgen.
- Ze schoten op mensen! - Het ging er heet aan toe, moeder.
We vluchtten, maar ze kregen ons later toch te pakken.
Die klootzakken hebben me m'n films afgenomen.
- We zaten uren vast op het politiebureau. - Marji was niet te houden.
Heel de tijd viel ze me lastig met vragen over het proletariaat, de klassenstrijd -
- en die kerel met zijn baard, "Che Guevero".
De jongeman die vermoord werd, was nog geen 20 jaar oud.
Waar gaat het heen met dit land?
- Het is een puinhoop, m'n dochter. - Door aan de sjah!
Hier gaan we weer.
Dood aan de sjah!
Marji!
Naar bed, nu!
Dood aan de sjah.
Ik begrijp jullie protest.
We zullen proberen samen aan democratie te bouwen.
We zullen samen aan de toekomst bouwen.
Siamak!
- Ze hebben je vrijgelaten? - Hallo, Ebi.
Het is Siamak! Hij is terug.
Hallo, Tadji.
We zijn zo blij je levend terug te zien!
Kom binnen!
Blijf niet buiten staan.
Och, Marjane! Wat ben jij gegroeid!
Jij was nog maar een baby toen ik gearresteerd werd.
En nu ben je een echte jongedame.
Wie is hij?
Mijn vader. Hij zat in de gevangenis.
Hij is een held.
Die wetenschappers kenden het menselijk lichaam goed.
Ze wisten precies te slaan waar het pijn deed.
Ik werd gegeseld met elektriciteitskabels.
Mijn voet lijkt niet meer op een voet.
Vanuit je voet gaan er zenuwen rechtstreeks naar je hersenen.
De pijn is onbeschrijfelijk.
De folteraars waren getraind door de CIA.
Ze waren deskundigen op het vlak van foltering.
En Hamid? Wat is er met hem gebeurd?
Hamid is vermoord.
Het was een hel voor hem, als lid van de guerilla.
Hij heeft altijd cyanide bij zich,
maar kon die helaas niet gebruiken.
Hij doorstond de ergste foltering.
De verliezer wordt tot de dood gefolterd.
- Cool! - Wat voor foltering?
Hij zal gegeseld worden met elektrische kabels!
Maar eerst moet hij dit in zijn mond steken,
en drie keer kauwen.
Ja!
Kijk, dat was Ramine.
Farzad zei dat Ramines vader lid was van de sjahs geheime dienst.
Zijn vader vermoordde een miljoen mensen!
Een miljoen!?
Echt waar.
We zullen Ramine een lesje leren in hun naam.
Ja! We steken hem de ogen uit!
Marjane!
Waar denk je dat je mee bezig bent?
- Marji heeft nagels gevonden. - We gaan Ramine in elkaar slaan.
Zou jij het leuk vinden als ik jou bij je oren aan de muur nagelde?
Jij gaat naar huis naar jouw kamer en je blijft daar.
Marjane, wat is er aan de hand met jou?
Een profete hoort zich zo niet te gedragen.
Maar God, Ramines vader heeft mensen vermoord!
Marjane, Ramine moet niet boeten -
- voor zijn vaders fouten.
Boontje komt om z'n loontje vroeg of laat. Vertrouw me maar.
Het is jouw taak om te vergeven, niet om recht te doen gelden.
Ramine?
Wat wil je?
Luister, het is niet jouw fout dat jouw vader een moordenaar is.
Ik vergeef je.
Hij vermoordde communisten, en communisten zijn des duivels!
In de maanden na het vertrek van de sjah -
- was het volk extatisch.
Iedereen had meegeholpen aan de revolutie.
De wijnvlek van de buurvrouw -
- was miraculeus een oorlogswonde geworden.
Onze lerares, die de sjah bewonderd had,
beval ons alle foto's van de koninklijke familie te verscheuren.
Er kwamen steeds meer politieke bijeenkomsten -
- en de vijanden van gisteren, waren nu nationale helden.
Rond deze periode verscheen nonkel Anouche in m'n leven.
Nu gaat alles beter worden. Niets kan de mensen tegenhouden.
We zullen eindelijk een vrije en eerlijke samenleving krijgen.
Het proletariaat zal heersen, net zoals Lenin voorspelde.
Nonkel Anouche?
Hoe lang heb je in de gevangenis gezeten?
Negen jaar.
Langer dan Lalys vader?
Hoe oud ben je? Heb je een vrouw? Ben je communist?
Marji, laat je nonkel even rusten!
Ze wil gewoon altijd alles weten.
Het is goed om nieuwsgierig te zijn.
Heb je nu genoeg gerust?
Marjane, tijd om te gaan slapen!
Maar...!
Doe jouw pyjama aan en dan kom ik je alles vertellen.
Heb je gezien dat ze de verkiezingen aan het voorbereiden zijn?
De mensen zullen alles doen om hun vrijheid te behouden.
Het kan nooit erger zijn dan onder de sjah.
Ik ben klaar!
Haar vragen gaan jou hoorndol maken, geloof me.
Ik ben klaar!
Ik zal beginnen bij het begin.
Ik was 18 toen mijn nonkel en zijn vrienden de onafhankelijkheid verklaarden -
- van Azerbeidzjans Iranaanse provincie.
Wauw!
Fereydoun maakte zichzelf minister van justitie van deze republiek.
Gerechtigheid is de basis van democratie.
Iedereen moet gelijk zijn voor de wet.
Ik werd zijn secretaris.
Dit is nog maar het begin. We zullen Iran bevrijden van de dictatuur.
Provincie per provincie, stad per stad.
Daar ben ik van overtuigd!
Het was niet makkelijk voor mij, omdat mijn vader aanhanger van de sjah was.
Mijn zoon is een verrader! Net als zijn onnozele broer !
Jullie zullen allemaal neergeschoten worden!
Mijn vader had gelijk. Op een morgen...
Oh nee! Fereydoun!
Ik moest vluchten. Ik had geen keuze.
Terwijl mijn nonkel zijn lot alleen tegemoet ging.
Dagenlang wandelde ik door weer en wind.
Ik had honger en kou, maar ik gaf niet op.
Ik stak de bergen van Alborz over -
- om in Astara bij mijn ouders te schuilen.
Wie durft er mij te storen op dit uur?
Oh nee, Anouche! Mijn god!
Onze zoon, halfdood!
Mijn liefste zoon!
Mijn zoon...
Liefste zoon, vergeef me!
Ik kon niet blijven, ik werd gezocht.
Ik moest in ballingschap gaan.
Ik zwom de Arasrivier over en kwam zo in de USSR.
Wat deed je toen?
I ging naar Leningrad.
En dan naar Moskou. Ik doctoreerde in Marxisme-Leninisme.
Maar ik miste mijn familie.
Ik probeerde terug te keren met valse papieren, maar het lukte niet.
- Ze arresteerden me. - En dan ging je naar de gevangenis?
Inderdaad. Weet je...
Het is belangrijk dat je dit verhaal kent.
De familieherinneringen mogen niet vergeten worden.
Ook al is het moeilijk en begrijp je niet alles.
Maak je geen zorgen nonkel. Ik zal het nooit vergeten.
Was je getrouwd in Rusland?
Het is al laat. Tijd om te gaan slapen.
Hier, dit is voor jou.
Ik maakte het in de gevangenis.
Het is gemaakt van broodkruimels.
99,99% van het volk stemde democratisch -
- voor de islaamse republiek.
Da's normaal. Elke revolutie heeft z'n overgangsperiode.
Half de bevolking is analfabeet.
Alleen nationalisme of religie verbindt de mensen.
Mina heeft het land verlaten. Ze vond het te gevaarlijk.
We vonden Mohsen in bad, verdronken.
Maak je geen zorgen. Het komt wel in orde.
Siamak en zijn familie zijn vertrokken. Die smeerlappen vermoordden zijn zus.
Misschien moeten wij ook vertrekken.
Waarom? Zodat jij schoonmaakster kan worden, en ik taxibestuurder?
We zullen die anti-revolutionairen uit de weg ruimen.
Tussen ons en hen bestaat alleen de wet van leven en dood.
- Marji? - Ja?
Ze hebben Anouche gearresteerd.
Ik weet het.
- Papa? - Het komt wel goed, schatje.
Wil je iets voor hem doen?
Anouche mag één bezoeker ontvangen. Hij wil jou het liefste zien.
Ik zal gaan.
Tien minuten.
Wat een mooie jurk!
Wat een lief klein meisje!
Je bezoek vereert me.
Jij bent de dochter die ik graag had willen hebben.
Maar op een dag zal het proletariaat heersen, wacht maar af.
Hier.
Ik heb nog een zwaan van broodkruim gemaakt voor je.
Deze is de nonkel van de eerste.
Ster van m'n leven.
Wat is er, kindje? Niet droevig zijn.
Zwijg toch! Ze hebben hem vermoord en jij deed niets!
Ik heb niets te maken met...
Zwijg! Ik wil je nooit meer zien!
Maak dat je wegkomt!
Ga weg!
Eén jaar na de revolutie, viel Irak Iran aan.
Saddam maakte gebruik van Irans zwakte om aan te vallen.
De revolutie en de massale zuiveringen hadden ons verzwakt.
In naam van de strijd tegen de buitenlandse vijand,
schakelde de staat de binnenlandse vijanden uit:
de vroegere tegenstanders van de sjah.
Arrestaties en executies namen toe.
Iedereen was bang.
De nieuwe regering kondigde nog strengere wetten af.
Nog geen twee jaar later, was ons leven helemaal veranderd.
Net als wijzelf.
Kom op, kinderen!
Op het hart voor onze martelaren!
Zonen en dochters van Iran,
de oorlog doodde onze beste kinderen.
Uit hun bloed zal de waarheid binnenkort verrijzen.
Voor wie zijn ze gestorven?
Voor ons.
Voor ons!
Hé! Martelaren!
Martelaren!
Maak me van kant!
Satrapi, waar ben je mee bezig?
Ik lijd, zie je dat niet?
Ga onmiddellijk naar de klas!
De sluier staat synoniem voor vrijheid.
Een waardige vrouw moet zichzelf afschermen van mannelijke blikken.
Zij die zichzelf blootgeeft, is een zondares.
Zij zal branden in de hel. - Hé! Zag je dat?
- Wauw! - Onze soldaten sterven -
- voor ons land. - Hé!
Kijk!
- Pfff! ABBA, dat is voor simpele zielen!
Ga ordelijk naar buiten! Snel!
Mam, wat eten we vanavond?
Wat denk je van chili?
Ja, dan kunnen we scheten laten!
Geef terug!
- Ik zag het het eerst! - Ja, tuurlijk, kreng!
Stop!
Zo gaat het er aan toe zodra een winkel leeg is!
Iedereen moet nemen wat ze nodig hebben.
Dat zijn jouw zaken toch niet?
Hou je mond!
Doe je hoofddoek beter aan, zuster.
Hé! Ik heb het tegen jou!
U ben wel heel familiair, meneer.
Toon wat respect, alstublief.
Ik? Jou respecteren?!
Vrouwen zoals jij -
- neuk ik tegen de muur!
Stap in!
Mam, gaat het met je?
Ja, liefje. Het gaat.
Ga je nog vertrekken, of hoe zit het?
Hou verdomme jouw mond, idioot!
Mam, ik heb 50 tomans nodig!
Waarvoor?
Om een muziekcassette te kopen.
Je hebt toch al cassettes van de Bee Gees?
De Bee Gees trekken op niets!
Stevie Wonder. Julio Iglesias.
Pink Floyd.
"Michael Jackson"
Lippenstift, nagellak, speelkaarten.
Iron Maiden.
- Hoeveel? - 100.
- 50. - 60.
- 50. - 50.
Hé jij! Wat zijn dat voor kleren?
Dat zijn punkschoenen!
Welke punkschoenen?
Daar!
Maar dat zijn sportschoenen.
Dat is punk.
Ik speel basketbal op school.
En dit jasje? Is dat ook voor basketbal?
En dat?
Michael Jackson!
Een symbool van decadentie!
Helemaal niet, mevrouw. Dit is... Dit is...
- Malcolm X. - Hou je me voor de gek?
Trek je sjaal wat lager, kleine hoer!
- Volg ons maar naar het comité. - Sorry, mevrouw.
Mijn moeder is dood. Mijn gemene stiefmoeder zorgt voor me.
Ze vermoordt me als ik niet op tijd thuiskom. Ze zal me branden met het strijkijzer.
Ze zal m'n vader dwingen me in een weeshuis te steken.
Heb medelijden! Alstublieft, mevrouw.
Heb medelijden, mevrouw...
Oef!
De moed van onze soldaten werpt z'n vruchten af.
Vanavond vernietigde ons leger 63 tanks en 26 Iraakse gevechtsvliegtuigen.
Het bloed van onze martelaren maakt ons heilige land vruchtbaar.
Woestijnen van wanhoop zullen weer opbloeien.
Een martelaarsdood sterven, doet de samenleving heropleven.
Gaat het, Mevrouw Nassrine?
Nee, eigenlijk niet. Ze gaven dit aan mijn zoon op school.
Ze vertelden iedereen dat, als ze stierven voor hun land,
ze naar de hemel zouden gaan met deze sleutel.
Er werd hen verteld dat er in de hemel -
- een overvloed aan eten en vrouwen is.
Vrouwen?!
Wel, ja... Hij is 14 en wel geïnteresseerd.
Ik heb veel geleden.
Ik heb 5 kinderen grootgebracht met bloed, zweet en tranen.
En nu willen ze me m'n oudste zoon afnemen voor deze sleutel.
Ik heb altijd in God geloofd.
Ik bad, droeg een sluier en was gehoorzaam.
Maar als het zo zit, geloof ik in niets meer.
Ik ben het!
Ze hebben de Rochanisfamilie opgepak.
Ze vonden alcohol in hun huis.
Voor wie bedek je jezelf?
Voor meneer.
Zo zijn we opgevoed.
Maak je geen zorgen.
Ik zal met jouw zoon praten.
Dankzij mijn ouders,
ging mevrouw Nassrines zoon niet naar het front.
Tussen angst voor bommen, onderdrukking,
en spionerende buren, ging het leven verder.
Om alles wat draaglijker te maken,
hield men geheime feesten.
Daar kon men zich zat zuipen. Alcohol was verboden,
dus kregen we wijn via onze nonkel.
Hij maakte wijn in zijn kelder.
Mevrouw Nassrine, zijn schoonmaakster,
perste de druiven.
Moge God me vergeven!
Het was gevaarlijk om naar deze feestjes te gaan,
maar ze waren onze enige vorm van vrijheid.
Uitstappen!
Papieren.
Oké, oké.
Kom dichterbij.
Uitademen. Je hebt gedronken.
Niet waar.
Je liegt, vuile westerling!
Zo is het genoeg!
Hoe durf je zo tegen me te spreken?
Zwijg!
Luister.
Ik zou jouw moeder kunnen zijn.
Hoe oud ben je, veertien, vijftien? Mijn dochter is 13.
Je zou branden in de hel zonder jouw vrouw.
Bedankt!
Stap in! We gaan jouw huis doorzoeken -
- en zien of we flessen vinden.
Oma, Marji, jullie gaan eerst naar binnen.
Ik hou ze bezig. Giet alle flessen leeg.
- Maar hoe? - Geen zorgen, m'n dochter.
Ik was het gewend met jouw vader.
Wij moesten ook altijd onze sporen wissen.
Luister, onze buurman is vrij oud.
Hij heeft een slecht hart dat het misschien begeeft -
- als we teveel lawaai maken. Kunnen we niet iets anders regelen?
Hé! Waar gaan jullie heen?
Ik heb diabetisch, zoon. Ik moet wat siroop hebben.
Diabetisch? Net als mijn moeder.
Ga maar.
Waar is de rest?
Hun arrogantie was niet ideologisch. Een paar briefjes was voldoende.
Zeg, heb je echt alles weggegooid?
Natuurlijk!
Verdorie toch.
Het is zijn hart weer.
Ze wilden de communisten uit hun schuilplaatsen krijgen.
Ze gooiden een granaat. Tahers hart kon er niet tegen.
Hij lag op de grond toen we aankwamen.
Alles komt in orde.
Niet waar.
Hij moet openhartchirurgie ondergaan.
Daar hebben ze hier de middelen niet voor.
Hij moet naar Engeland overgebracht worden.
Ik heb de administratieve directeur van de kliniek gesproken.
Ik geloofde mijn ogen niet. Weet je wie het was?
Mijn vroegere ruitenwasser!
Ik deed alsof ik hem niet herkende, de idioot.
Alleen kritieke patiënten mogen het land verlaten.
Dit is mijn zijn derde hartaanval.
Zonder operatie sterft hij.
We doen wat we kunnen.
Als God het wil, wordt hij beter. Alles hangt af van God.
Ik heb uw toestemming nodig voor zijn paspoort.
Als God het wil.
Die klootzak laat z'n baard staan, doet een pak aan -
- en plots is hij directeur!
Het lot van mijn man ligt in de handen van...
een ruitenwasser!
Hij maakt geen oogcontact meer met vrouwen.
Verdomde klootzak!
Ik ken iemand die je een paspoort kan bezorgen.
Rustig. Het komt wel in orde.
Wacht! Ik ga mee.
Waar heb ik hem gelaten?
Aha! Hier is hij!
Bekijk deze eens.
Ziet er echt uit hé?
Het kostte me een maand om deze stempel te maken.
En hoe heet jij?
Hoeveel tijd heb je nodig voor een paspoort?
Er is veel vraag naar paspoorten.
Dit is nu mijn broodwinning, sinds ze mijn uitgeverij sloten.
Normaal duurt het 2 weken, maar ik zal het in 1 doen.
Super. Haast je.
Geen paniek, dat is Niloufar.
Niloufar, dit is Ebi, de broer van Anouche.
Goeiedag.
Zij is ook communist.
Haar broer was mijn loopjongen. Ze schuilt in mijn kelder.
Alleen daar is ze veilig.
Is hij stom of zo?
Hij zal verpletterd worden!
Zie je wel, ik zei het toch!
Niet kijken.
- Het is te griezelig. - Oma, hou op!
Wat een flutfilm! Behalve hun buik opensnijden,
en afstotelijke monsters maken, kunnen die Japanners niks.
Oma, denk je dat nonkel Taher dood gaat?
- Vrij zeker. - Echt? Denk je dat?
Als hij geen paspoort vindt, haalt hij het niet.
Hij had niet zoveel mogen roken.
Dat heeft er niets mee te maken! Zijn hart is zo ziek,
omdat zijn kinderen zo ver weg zijn.
Een portie hete bonen, alstublieft.
Kinderen vertrekken sowieso vroeg of laat.
Maar niet bij je jonge kinderen kunnen zijn vanwege een oorlog is absurd.
Dat breekt je hart.
Ik zou het niet zo lang uithouden als hij.
Moge God die barbaren vernietigen.
Moge God je horen.
Hallo? Ha, Khosrow, ben jij het?
Wat nieuws?
Ze hebben Niloufar opgepakt. Ik moet vluchten!
Hallo?
Khosrow?
Hallo?
Niloufar werd geëxecuteerd.
Khosrow vluchtte via de bergen naar Turkije en ging dan naar Zweden.
Nonkel Taher werd drie weken later begraven.
De oorlog werd intenser.
Laat me door!
Excuseer!
Laat me door!
Halt!
Ik woon daar!
Ga maar.
- Marji! - Mama!
Is alles oké?
Ja, liefje. Het gaat.
Waar sloeg de raket in?
Ze raakte het huis van de Baba-Levys.
Wat? De Baba-Levy familie?
Dankzij de nieuwe regering hebben we geen enkele politieke gevangene meer.
Mevrouw?
We hebben eindelijk onze vrijheid verdiend.
- Mevrouw? - Wat?
Het was de nieuwe regering die de executie van mijn nonkel beval.
Onder de sjah hadden we 3000 gevangenen en nu 300.000.
Hoe durft u zo te liegen?
Hou op!
Wie was het?
De school. Marji heeft de godsdienstlerares op haar plaats gezet.
- Alweer? - Ja.
Ze lijkt op haar nonkel.
Wil je dat ze ook eindigt zoals hem?!
Weet je wat ze gedaan hebben met Niloufar?
De wet verbiedt het vermoorden van maagden.
Dus werd ze gedwongen te trouwen met iemand van de Revolutionaire Garde.
Nadat hij haar had ontmaagd, executeerde hij haar!
Begrijp je dat?!
Als iemand jou een haar krenkt, vermoord ik hem!
Wat later besloten ze me naar het buitenland te sturen.
Aangezien ik gestudeerd had aan de Franse school in Teheran,
zou ik naar de Franse school in Wenen gaan. Mijn vader bezorgde me een visum.
Ik zou bij een vriendin van m'n moeder verblijven.
De dag voor mijn vertrek, kwam oma bij ons thuis slapen.
Elke morgen stak ze geurende jasmijnbloemen in haar bh.
Als ze hem afdeed, vielen de bloemetjes van haar borsten.
Dat was magisch.
Hoe kan je zo'n ronde borsten hebben op jouw leeftijd?
Ik steek ze elke dag tien minuten in ijskoud water.
Ik ga je missen.
Ik zal je komen bezoeken.
Luister.
Ik ga je een goede raad geven.
In je leven ga je veel rotzakken tegenkomen.
Onthou dat ze gemeen zijn uit dwaasheid.
Dat zal je tegenhouden hun hatelijke gedrag te beantwoorden.
Er is niets ergers dan bitterheid en wrok.
Blijf altijd jezelf, eervol en waardig.
Alles komt in orde, je zal het zien.
Niet huilen. Denk aan je toekomst.
Europa gaat open voor jou.
Wanneer je aankomt in Wenen, eet dan een sachertorte.
- Da's een heerlijke chocoladecake. - We zullen je komen bezoeken.
Je bent volwassen nu. Geen tranen!
- Papa... - Genoeg.
Je moet vertrekken.
Vergeet nooit wie je bent en waar je vandaan komt.
Mijn dochter.
- Mama! - Mijn kleine Marji.
Europa ging voor me open, maar niet zoals ik had verwacht.
Na een paar dagen bij mijn moeders vriendin,
besloot ze dat haar appartement te klein was.
Ze vond me ander onderdak waar ik het goed zou hebben...
... volgens haar.
Wat?
Wass?
Huh?
Ik vond rekken vol producten die niet meer bestonden in mijn land.
Voor een korte periode -
- was inkopen doen mijn favoriete bezigheid.
mijn favoriete bezigheid...
Kortom, ik moest dringend vrienden vinden.
Gelukkig kon ik op de Franse school iedereen verstaan -
- en zij verstonden mij meestal ook.
Al snel waren de marginale studenten geïnteresseerd in mij.
Ze heetten Momo, Thierry, Olivier en Eve.
Mijn nationaliteit en verleden fascineerden hen.
Je maakte een revolutie en een oorlog mee?
- Ja. - Heb je veel doden gezien?
Euhm... een paar.
Wauw!
Geweldig.
Ik was al snel lid van hun groepje.
Met Momo ontdekte ik nonchalance,
het nihilistische concept, en het alternatieve Weense nachtleven.
In het begin was het wat moeilijk, moet ik toegeven.
Maar al bij al, waarom niet?
Ik probeerde mezelf ervan te overtuigen dat ik mijn plaats gevonden had.
Maar ik bleef anders dan de rest.
Vakanties herinnerden me daar altijd weer aan.
Verdorie hè, weer kerstmis. Weer familiebezoek.
Allemaal door een Amerikaanse uitvinding:
de kerstman in rood en wit...
Hij was een Coca-Cola mascotte.
Ik ga me te pletter vervelen in Monte-Carlo.
Monte-Carlo is nog ok.
Ik moet m'n vader bezoeken in Brazilië. Wat een nonsens!
Dat is zeker 13 uur vliegen!
Vakantiedagen zijn voor het plebs.
Als de anarchisten hadden gewonnen, zouden we gewoon nooit werken.
Is alles oké, liefje?
Ja, alles goed. Wat doe jij met kerst?
En?
Ze gaat uit met enkele schoolvrienden. Wees voorzichtig.
Heb je iets nodig?
Je hebt gelijk, veel plezier. Knuffel.
Eet fruit en groenten!
Is dat normaal?
Wat?
- Die manier van eten. - We mogen toch voor tv eten hier?
Misschien, maar niet uit een kookpot.
Het is dus waar, Iraniërs hebben geen opvoeding.
Is het ook waar dat jullie allemaal ex-prostituees zijn?!
Vanaf toen verhuisde ik vaak.
Ik vloog van appartement naar appartment.
Eve en haar moeder namen me in huis.
Daarna leefde ik met acht homoseksuelen.
Dan op een zolderkamertje, daarna bij vrienden.
En dan bij vrienden van vrienden.
En uiteindelijk belandde ik in de villa van Frau Doktor Schloss.
Ze was een gepensioneerde filosofieleerkracht.
Kortom, ze was gek.
De huur is 2000 schilling per maand.
- Je houdt wel van honden hé? - Ja, ja. Zeker.
Yuki heeft je goedgekeurd, zie ik.
Honden hebben een zesde zintuig.
Ze herkennen goede mensen.
In het daaropvolgende jaar besloot ik me te integreren.
Maar soms bleef de westerse cultuur me een raadsel.
Jawoll! Jawoll!
Ik moest m'n kennis uitbreiden.
Van Sartre tot Bakounin, van Zweig tot Freud.
Ik las wat ik kon.
Maar ik begreep dat ik sommige zaken nooit zou snappen.
Zag je dat? Dat varken Waldheim is verkozen.
Ik word niet goed!
Dit kan zo niet langer. We moeten protesteren!
Allemaal loze praatjes.
Het leven is een leegte.
Wanneer de mens daar achter komt,
creëert hij spelletjes met heerser en...
Nonsens! Het leven is niet absurd!
Mensen geven hun leven voor vrijheid!
Mijn nonkel stierf niet voor zijn plezier.
Rotzak!
Ik voelde me compleet gedesoriënteerd.
Ik was veilig, terwijl mijn familie in oorlog leefde.
Ik kon niet anders dan me schuldig voelen.
Ik wou leven als een meisje van mijn leeftijd.
Er waren veranderingen op komst.
In een paar maanden werd ik een jonge vrouw.
Het was een periode van herhaaldelijke afschuw.
Eerst groeide ik 18 cm. Dan veranderde mijn gezicht.
Het werd langer, en dan werden mijn rechteroog en kin groter.
Mijn rechterhand werd gigantisch, gevolgd door mijn linkervoet.
Mijn neus werd drie keer groter. Dan groeiden mijn borsten.
Ik kreeg een kont, waardoor mijn zwaartpunt terug juist lag.
En ten slotte verscheen er een enorme moedervlek op mijn neus.
Zie je, Yuki? Ik zei het toch. Ze is een hoer!
Wat een stomme muziek!
Er zijn hier alleen maar rotzakken.
Bakounin wou dat de socialistische moties goedgekeurd werden.
Anders zouden we hier nu niet zijn.
Echt?
Zie je niet dat het kapitalisme aan onze maatschappij vreet?
Ja, natuurlijk. Wel... Waar kom jij vandaan, ... Marie-Jeanne?
Ik kom van... Ik ben Française.
Dat zou je niet zeggen. Ik was in Parijs vorig jaar.
Sorry, ik moet gaan.
Ok dan. Tot ziens.
Je bent dus Française?
Oma, hou op.
Het was maar een vraag.
Ik wist niet dat je Française was.
Denk je dat het makkelijk is om Iraanse te zijn?
Mensen kijken me aan alsof ik een wilde ben.
Voor hen zijn we gewoon roepende en vechtende fanatiekelingen.
Is dat een reden om je afkomst te verloochenen?
Onthou wat ik je verteld heb.
Blijf trouw aan jezelf.
Weet je wat ze m'n broer vertelde?
Dat ze Française was.
- Echt waar. - Geloofde hij haar?
Maar nee. Heb je haar al eens goed bekeken?
- Wou hij haar versieren? - Ben je gek!
Ik zou zelfmoord plegen als ik met zoiets lelijks uitging.
Hou verdomme jullie mond!
Ik ben er trots op dat ik Iraanse ben!
Na drie jaar in Oostenrijk voelde ik me eindelijk goed.
Momo, Thierry, Eve en Olivier waren van school gegaan.
Ik had nieuwe vrienden.
Birgit was een 30-jarige hippie, met het gezicht van een oud kind.
Ze hield anarchistische feestjes in haar huis in het bos.
De staat kon echter op twee oren slapen. Deze "anarchistische" feestjes -
- waren gewoon een excuus voor het consumeren van bier en worsten.
Op een van deze feestjes ontmoette ik Fernando.
Ik wist meteen dat hij de man van mijn leven was.
Marjane, ben je daar?
Deze nacht snapte ik het eindelijk. Dankzij jou.
Jij leerde me mezelf kennen.
Als het met jou niet werkt, werkt het met geen enkel meisje.
Nu weet ik het.
Ik ben homo.
Goh, het voelt goed dat te zeggen.
Bedankt, Marjane.
Graag gedaan.
Ik zwoor dat zoiets me nooit meer ging overkomen.
Zoiets gaat me niet meer overkomen!
Liefde is een conventioneel gevoel!
Maar "Life is life", zoals de andere sukkelaars zongen.
Op een morgen in november kwam Markus in m'n leven.
Zal ik je een lift geven?
Ik had eindelijk liefde gevonden.
Niets kon me nog raken. De toekomst was rooskleurig.
Markus zou een groot schrijven worden.
Hij las me wat voor uit zijn stuk op zijn kamer.
We waren één.
Ik heb croissants gekocht!
Wacht! Ik kan het uitleggen.
Marjane, ik hou van je!
Ik hou van je!
Ik kan m'n broche niet vinden.
Jij hebt ze gestolen!
Laat me met rust.
Hier laat ik het niet bij!
Vuile dief!
Loop naar de hel! Ik haat je!
Jij en jouw onnozele hond!
Zo spreek je niet over mijn hond. Waar ga je heen?
- Zo makkelijk kom je er niet van af. - Loop naar de hel!
Vuile dief! Geef me mijn broche terug!
Ik bel de politie! Kom terug!
Hoe kon ik zo stom zijn? De smeerlap heeft me goed bedrogen.
Ik ben een domme gans!
Hoe kon ik verliefd worden op zo'n uitschot, zo'n vrek?
Zal ik je een lift geven?
Ik moet tanken. Delen we de kosten?
Die vuillak zijn mond stonk gewoon naar stront!
Verdomme! Hoe achterlijk ben je wel?
Dat was recht in mijn oog!
- Laat me kijken, liefje. - Nee!
Zak! Schrijver van m'n voeten!
Met z'n stom stuk! Het leek nergens naar!
Die zak had geen ballen. Hij verdedigde me niet tegenover zijn moeder.
Hé, wat doet zij hier? Buiten!
Ja, Mutter.
Een slappeling, ja!
En ik betaalde altijd alles!
Die lul zat gewoon in de auto op me te wachten.
Het had hem niet kunnen schelen, als ze me hadden gearresteerd.
Wat was ik toch een domme gans!
Dat was mijn eerste nacht op straat. De eerste van vele.
Ik had familieleden verloren in een revolutie.
Ik had een oorlog overleefd.
Maar een banale liefdeshistorie nekte me bijna.
Gaat het weer?
Ben je wakker?
Dat scheelde geen haartje.
Nog een geluk dat we je vonden. Je had een ernstige bronchitis.
Ik verbied je nog maar één sigaret te roken van nu af aan.
- Achternaam? - Satrapi.
- Voornaam? - Marjane.
- Waar woon je? - In Iran.
In Iran?
Mag ik even bellen?
Hallo?
- Papa? - Marjane! Ben jij het?
We waren doodongerust de laatste maanden!
Papa... Mag ik terugkomen?
- Natuurlijk. - Beloof je geen vragen te stellen?
Ik beloof het.
Ik geef je even jouw moeder.
- Marjane? - Mama, niet huilen, alsjeblieft.
Kom naar huis. We wachten op je.
- Mama... - We zullen geen vragen stellen.
Dat is beloofd.
Hebt u iets aan te geven?
Varkensvlees, alcohol, kaarten, muziek, film, mode, porno?
Nee, meneer.
Schik je sjaal.
Ja, meneer.
Ga maar verder.
Het is Marji!
- Mijn dochter... - Ik herkende je niet.
- Je bent terug. - Je bent gegroeid.
Je bent terug.
Ik zag de Alborz bergen terug. Het had gesneeuwd.
Mijn vader vroeg zich af of hij de sneeuwkettingen zou opleggen.
We aten samen ontbijt, net als vroeger.
Mijn moeder had mijn lievelingsomelet klaargemaakt.
Niets was veranderd. En toch wist ik -
- dat niets hetzelfde zou zijn. We praatten veel.
Mijn ouders stelden zoals beloofd geen vragen.
Ik was niet op mijn gemak, maar ik dacht dat de nachtmerrie over was.
De toekomst zou rooskleuriger worden nu de oorlog voorbij was.
De oorlog is voorbij. Dat is zeker.
Maar de mensen zijn vergeten waarom er 8 jaar oorlog is geweest.
Laat haar op adem komen.
Ze is net aangekomen.
Nee, nee, mam. Het is oké.
Het Westen verkocht wapens aan beide kampen.
We waren zo stom om deel te nemen aan dat cynische spel.
Acht jaar oorlog voor niets.
Een miljoen doden voor niets.
De laatste dagen waren verschrikkelijk.
Een maand voor de wapenstilstand bombardeerde Irak Teheran dagelijks.
Alsof het van de kaart geveegd moest worden.
Net voor het staakt-het-vuren werd de regering bang,
omdat enkele tegenstanders naar Iran waren gevlucht.
De regering vreesde het effect daarvan op de duizenden politieke vluchtelingen.
Dus besloten ze er brutaal korte metten mee te maken.
Ze gaven de veroordeelden de keuze.
Verzaking van hun idealen, loyaliteit aan het regime -
- en het uitzitten van hun straf;
of executie.
De meesten werden geëxecuteerd.
En dat was het.
Nu zijn er straten naar martelaren genoemd.
Dat is alles wat de families nog hebben. Straatnamen.
Wanneer je door Teheran wandelt,
lijkt het alsof je op een kerkhof bent.
Wat ben je groot geworden!
Je zal binnenkort de ballen van de Heer kunnen vangen.
Oma!
Zeg eens,
hoe was Wenen?
Wel... Anders.
Herinner je je Mina nog?
Natuurlijk, ze is mijn nicht.
Ze is getrouwd en heeft twee kinderen.
Ze is nog steeds even dom als voorheen.
En Shila, herinner je je haar?
- Ja. - Zij is lelijk geworden.
Ze heeft haar op haar gezicht. Ze lijkt wel een gorilla.
En Mojdeh, ken je die nog?
Ik herinner me iedereen.
Zij is gescheiden. Hij had een kleine lul.
Da's toch wat Shahri zei. Ze vertelde het aan Mehri en zij aan mij.
Je zal ze allemaal ontmoeten binnenkort.
O nee!
Toch wel!
Je zal nu wel Duits spreken zeker?
Ja, een beetje.
Ik kan "Ich liebe dich" zeggen!
Wenen doet me altijd denken aan Sissi.
Heb je Romy Schneider gezien?
Marjane, de sterren fonkelen aan de hemel -
- en jij in mijn hart.
Wat een nonnengezicht! Het lijkt niet alsof je in Europa hebt gewoond.
Vind je?
Zeg eens wat! Vertel ons alles.
Ik weet niet...
Hoe zijn de Weense nachtclubs?
Wel... ik ging eigenlijk niet veel uit.
- Ik vind nachtclubs niet zo leuk. - Wat?!
Heb je seks gehad?
Euhm, ja.
Was het goed?
Dat hing er van af.
Wat? Heb je met meerdere mannen geslapen?
- Word kleuterleidster. - Laat je neus opereren.
Ik hou het niet meer uit! Het is 40°C!
Ik hou het niet meer uit.
Verdomde kapper!
- Je bent mijn zoon niet waard! - Oh! Anahita!
Hallo!
Marjane is net weg.
Ok, ik zal het haar zeggen.
Tot later.
Hou op met tv kijken! Ging je dat examen niet proberen?
Je verkwist de beste jaren van je leven.
Ga uit, ontmoet mensen!
Iedereen maakt me slechtgezind.
Is er van de 7 milljoen inwoners hier,
niet één iemand die je niet stom vindt?
Toch wel. Kia, mijn jeugdvriend. Hem wou ik wel terugzien.
Toen ik hem zag, begreep ik wat oma had gezegd.
Hij is halfdood.
Kia had gevochten in de oorlog.
Hij was een arm en een been kwijt. Ik bracht veel tijd met hem door.
We lachtten zelfs. Hierna relativeerde ik mijn eigen misère.
Ja. Zijn hele leven lag overhoop -
- en toch kon hij nog lachen.
Hmm.
Het is de enige manier om alles draagbaar te maken.
Maar hoe vaak ik me dat ook inprent, ik kan het niet.
Alles is nog steeds ondraagbaar.
Wat ik heb meegemaakt, weegt me zwaar, maar ik kan er met niemand over praten.
- Begrijpt u? - Hmm.
Mijn familie heeft zoveel geleden.
Ik was een vreemdeling in Oostenrijk. En nu ben ik er hier ook een.
Ik begrijp het. Jouw ziekte heeft een naam.
Een zenuwinzinking.
Er zijn effectieve behandelingen.
Ik schrijf je medicatie voor.
Wil je niet mee met ons? Wat frisse lucht zal je goed doen.
Nee. Ik wil alleen zijn.
Maak je geen zorgen.
M'n meisje, wat doe jij hier?
Wel... Ik ben dood.
Kind toch, het is jouw beurt nog niet.
Echt?
Mijn dochter, je moet meer buiten komen.
Voor één keer heeft hij gelijk!
Je hebt nog veel te doen. Hop, wakker worden!
Doe wat je moet doen.
Vergeet niet dat de strijd nooit ophoudt.
Ja, ja. De strijd houdt nooit op.
Opstaan, terug op de straat.
Deed ik mijn tijd, nam mijn kansen.
Keerde de afstand, nu ben ik terug op mijn voeten.
Slechts een man en de wil om te overleven.
Het is het oog van de tijger, het is de schreeuw om een gevecht.
Opstaan om de uitdaging van de tegenstander te accepteren.
En de laatst bekende overlevende stalkt zijn prooi in de nacht.
En hij houdt ons allemaal in de gaten door de ogen
van de tijger.
Oh, ik heb zo'n honger!
- Heb je nog niet gegeten? - Ze is op dieet.
- Ben je gek? Je ziet er goed uit..
Haar nicht heeft haar een exemplaar van Vogue gegeven.
Ze doet niets anders dan daarin bladeren.
Hij ziet je precies wel zitten.
Hou op, ik schaam me dood.
We gaan het hebben over Botticelli.
Over 'De Geboorte van Venus' in het bijzonder.
De Geboorte van Venus zou ook...
..."La Primavera" wordt net als zijn andere grote werken -
- tentoongesteld in Les Offices.
Hé! Jullie daar!
Wat valt er te lachen?
Wedden dat ik m'n sluier afdoe?
- Och kom! - Voor hoeveel wedden we?
400 Tomans?
Oké, dan!
In het begin van de jaren '90 was de tijd van de grote idealen gedaan.
Na de revolutie nam de regering zoveel studenten gevangen -
- dat we niet meer over politiek durfden praten.
Maar de oorlog was dan ook voorbij.
We streefden zo hard naar geluk, dat we vergaten -
- dat we niet vrij waren.
Oma, wat doe jij hier?
Ik kom je even bezoeken.
Wat ben je piekfijn gekleed, zeg!
Ben je verliefd?
Jep, ik had een afspraakje met hem vandaag.
Ik kreeg de schrik van m'n leven. De Revolutionaire Garde chargeerde.
Zie je al deze make-up?
Ik zat dus in de problemen. Toen dacht ik aan die gluurder.
Je kent zo'n mannen wel.
Ik kon niet doen alsof ik een weerloos meisje was.
Broeder!
Ja?
Er heeft een man onfatsoenlijke dingen tegen me gezegd.
Waar is hij? We zullen hem een lesje leren.
Daar.
Dat is hem!
Schaam je je niet? Heb je geen moeder? Geen zus?
Zou jij het leuk vinden als wij hen beledigden?
Auw!
Ik heb niks gedaan! Ik zweer het op het hoofd van mijn moeder!
Wat hebben ze met hem gedaan?
Hij werd opgepakt.
Vind je dat grappig?
Ja, jij niet?
Je bent een sloerie! Dat is wat ik ervan vind.
Ik had geen andere keuze!
Dat had je wel!
Iedereen heeft een keuze.
Iedereen heeft altijd een keuze!
Jouw opa werd gevangen genomen, omdat hij onschuldigen beschermde.
En je nonkel Anouche!
Ben je vergeten waarvoor hij gestorven is?
Wat heb ik je geleerd?
Integriteit!
Komt dat woord je bekend voor, juffrouw?
Schaam je!
De vrouw met de tas!
Blijf staan! Mevrouw met de tas!
Blijf staan!
Mevrouw, waarom loopt u zo?
Ik ben laat.
U behoort niet zo te lopen.
Uw achterwerk beweegt onfatsoenlijk als u loopt.
Kijk dan niet naar mijn kont!
Enfin! Waar we ook staan, we zien altijd hetzelfde!
Anatomieles, juist ja! De enige vorm is haar grote neus.
Ga onmiddellijk naar de centrale universiteit.
Alle afwezigen -
- zullen 2 weken geschorst worden.
We moeten ons correct gedragen.
De bloemen van de revolutie groeiden uit het bloed van onze martelaren.
Met onbetamelijk gedrag vertrappel je die bloemen.
Ik vraag jullie jongedames dus -
- om gepastere broeken en langere kappen te dragen.
Jullie haar moet bedekt zijn en jullie gezicht ongeshminkt.
Zijn er vragen?
Zoniet, dan mogen jullie gaan. Ja?
Onze kappen zijn dus te kort, onze broeken ongepast,
we dragen teveel make-up, enzovoorts.
Ik breng veel tijd door in het atelier.
Om te tekenen, moet ik vrij kunnen bewegen.
Een langere kap maakt dat moeilijk.
Onze losse broeken verhullen onze vormen goed.
Wetende dat losse broeken nu in de mode zijn,
verdedigt het geloof dan onze integriteit,
of is het simpelweg tegen de mode?
Jullie bekritiseren ons, terwijl onze broers -
- zoveel verschillende kleren en haarstijlen hebben.
Soms kunnen we zelfs hun ondergoed zien.
Waarom is het zo dat ik, als vrouw,
niets zou kunnen voelen, wanneer ik naar hen kijk,
terwijl mannen opgewonden zouden kunnen raken van onze korte kappen?
Prachtig. Het is alsof je hun kleine lulletjes hebt afgesneden.
Doe die verdomde kap af. Ze maakt me claustrofobisch.
Ik vergeet ze vaak.
Dat mag je nooit vergeten.
Angst doet ons ons zelfbewustzijn verliezen.
Het verandert ons ook in lafaards.
Je hebt lef getoond.
Ik ben trots op je.
- Ik wil hier weg. - Waarheen?
Naar de VS of naar Europa.
Waar in Europa?
Ik hou het hier niet langer uit.
En wat dan met ons?
Je komt met me mee.
- Ik wil hier niet weg. - Da's omdat je nog steeds nostalgisch bent.
Vroeg of laat zullen de mensen je verafschuwen.
Maar als je sterft in het Westen, geeft niemand erom.
Maak je geen zorgen.
Het lukt ons wel.
Wat is je relatie met hem?
Goed.
We bellen jouw ouders.
Ofwel betalen zij, ofwel word jij gegeseld.
Toen je moeder en ik 15 waren, wandelen we vaak hand in hand.
Dat was nochtans in ditzelfde land.
Weet je, dit is hoe het er nu aan toe gaat.
Jullie moeten voorzichtig zijn.
Ik denk dat het beter is, dat jullie niet meer samen buiten komen.
Deze situatie is ondraaglijk. We kunnen nergens heen.
We zijn net gevangenen! Dit is geen leven!
We zouden kunnen trouwen.
Wel?
- Heb je gehuild, mama? - Nee.
Ik wou altijd dat je onafhankelijk was, geschoold en verfijnd.
En nu ben je getrouwd, op je 21ste.
Ik wil dat je Iran verlaat om vrij en geëmancipeerd te zijn!
't Is goed.
Geloof me. Ik weet waar ik mee bezig ben.
ÉÉN JAAR LATER
- Waar zijn de autosleutels? - Hm?
Ik had ze daar gelegd.
Ik weet het niet.
Ze lagen daar.
We hebben niets meer gemeenschappelijk.
Voor ons zijn jullie het ideale koppel.
Het ideale koppel, m'n kloten!
Heb ik iets van je aan ofzo?!
Idioot.
Niet zo lang geleden zei je nog dat je van hem hield.
Drie uur per week, dan is het makkelijk. Je kent mekaar niet -
- tot je onder één dak woont.
Wat ga je doen? Vraag je een scheiding aan?
Ik weet het niet.
Mijn zus verliet haar man vorig jaar.
Zodra ze gescheiden was,
wilden alle mannen met haar slapen.
Eerst maakte de slager avances.
Dan de bakker en de groenteman.
Zelfs de bedelaars.
Mannen zijn ervan overtuigd dat ze onweerstaanbaar zijn,
en dat een gescheiden vrouw hen zal aanvaarden, omdat ze geen maagd meer is.
Blijf zo lang mogelijk bij jouw echtgenoot.
Dat gaat zomaar niet, hè!
Laat jezelf toch zo niet gaan.
Sorry.
Waarom ben je zo verdrietig?
Oma!
Het is verschrikkelijk!
Wat is er zo verschrikkelijk?
Ik denk... dat ik niet meer van Reza hou.
Ik denk dat we uiteen gaan.
Is het dat maar?
Ik dacht dat er iemand gestorven was!
Je weet niet wat je me aandoet! Ik heb een zwak hart.
En dan doe je me zoiets aan!
Al die tranen voor een simpele scheiding!
Luister goed naar me.
Ik deed hetzelfde 55 jaar geleden.
En toen scheidde er nog niemand.
Ik wist dat ik zonder die lastpost gelukkiger zou zijn.
Maar...
Geen gemaar!
Een eerste huwelijk is een schets voor het tweede.
Volgende keer zal het beter gaan.
Je huilt, omdat je een fout gemaakt hebt.
Het is moeilijk je eigen fouten te accepteren, hè?
Waar was je?
Ik was doodongerust.
Nima is dood.
Huh? Wat?
Nima is dood.
Ik verlaat je.
Mijn tijd om te vertrekken was gekomen.
Ik besloot naar Frankrijk te gaan,
maar moest eerst 3 maanden wachten op een visum.
Ik ging met oma op vakantie naar de Kaspische zee.
Daar vulde ik m'n longen met de unieke lucht.
Lucht zoals je die nergens anders vindt.
Dan beloofde ik opa dat ik hem trots zou maken.
Dan ging ik naar de gevangenis,
waar nonkel Anouches lichaam begraven lag,
ergens naast de duizenden andere onschuldigen.
Ik beloofde hem dat ik trouw aan mezelf zou blijven.
En toen brak de dag van mijn vertrek aan.
Mijn vader huilde, zoals gewoonlijk.
Je gaat weg voor altijd. Je bent een vrije vrouw.
Het huidige Iran is niets voor jou.
Ik verbied je terug te komen.
Ja, mama. Oma!
Mijn lief klein meisje!
Ik heb oma nooit teruggezien.
Ze overleed enige tijd later.
Vrijheid had altijd z'n prijs.
Wat een rotweer!
Waar kom je vandaan?
Iran.
Oma, jij ruikt altijd zo lekker. Hoe doe je dat?
Ik pluk elke morgen jasmijnbloemen -
- en steek die dan in mijn bh.
Zo ruik ik altijd lekker.
Wauw! Geweldig!